MAMI

MAMI-miss ko...

ang mga buwis-buhay training tulad nito, na kailangan mong mag-chill at kalma lang sa loob ng lumulubog na helicopter-replica at lumangoy afterwards na parang walang nangyari.  




ANSAYA nito pwamis, lalo na nung UMIKOT at NAKATIWARIK ka sa loob!

 

PINATALON din kami sa platform na nasa likod ko, KITA nyo? 

ang magtrabaho sa United Colors of Benetton habang kumakanta ng We are the World, We are the Children and It's a Small World Afterall.  

Kasama ang mga YARD People.



Kasama ang mga PLANT People.



Ito talaga ang UCB:  Algerian, Indonesian, Irish, Nigerian, French, English, Lebanese, FILIPINO at Canadian!

Dunong-dunungan Moment.

ang kumain ng masasarap na sweets na galing sa puwits.

ang mababait na CGmates, mula nung SINGLE to DOUBLE, na walang kahilig-hilig kumain at magtawanan ng walang humpay (habang kumakain pa rin).



Ispeysyal Number with Singles CG.  Si Rogel parang may POOT sa mga mata LOL :)



Kain kina Kumpadreng Kuya Danny (miss na namin kayo), si Marts hindi nag-pray haha :D

Kain sa Beach (nung Surprise Birthday Party ni Mrs)!



Our LAST Big Group (nung Surprise Birthday Dinner ko naman)!



ang i-enjoy ang init ng disyerto lalo pa't kasama mo ang nagse-sexy-han at baba-boom girls, a.k.a. The HEBIGATS.

We LOVE you Hebigats, IPON lang at hakutin ang YAMAN ng UAE!

Pero MAS, SOBRA, LALO, HIGIT, SUPER, OA naming MISS ang aming BIDA, kaya ALAM na.  

  

Di na TAYO maghihiwalay ANAK, PANGAKO yan!

Ang aming BIDA!

HBD & H2A

Halos mapunit ang makipot kong labi last Friday night sa kakangiti at sa walang pagsidlang kaligayahan!  

Sinorpresa kasi ako ng aking Couple's Core Group at ng aking pamilya (si MRS & the Hebigats) ng isang Birthday-Get-Together (complete with food, merriment, at mga papuri, pambobola at pampalaki-ng-ulong-maiikling-mensahe), yey!

Sobrang SALAMAT po!

Jerry & Grace Bondoc - Sabi ni Te Grace na gusto ko raw ng squid/shrimp balls kaya yun ang shi-nare nyo, answeet naman, talagang naalala.  At ang sauces, perfection na, congrats!

Rem & Ann Pinero - Samba talaga ako sa mga luto nyo!  Last Friday naman, umi-igado?  Kayo na ang pwedeng magtayo ng Del Monte Kitchenomics!         

Mike & Marge Laquindanum - Salamat po sa linuto nyong pancit at pagpapa-ambon ng pamatay na H&M sumbrero/hoodie/cap (hindi ko alam kung anong tawag, sensya).  Simula ngayon i-idolohin ko na si Bob Marley!

Miong & Gret Bondocs - Sa palagay ko e napaganda ang mga mensahe para sa akin dahil sa mahiwagang mint-fruity concoction na ginawa ni Miong.  Patok na patok!

Harold & Rozette Francisco - Antagal na pala nating hindi nag-fellowship!  Salamat sa pagbabasa ng mga blogs ko Harold!  Salamat din sa message ni Rozette.  Hipo ako :)

Jim & Judea Fabra - Ngayon alam mo na Jim kung bakit ako laging nagmamadaling umuwi from our CG dati.  Am glad you are doing the same! 

Rene & Zarah Diaz - Bakit magkahiwalay kayo sa pic?  Dala ba ito ng formulang ginawa ni Miong haha :)

Marts & Cryx Gaac - Ikaw ang may pakana ng honoring-kukuh, salamat ng marami, tumaba ng slight ang puso ko sa mga revelations na hindi ko ini-expect!

Ed & Zai Lusung - Welcome sa magulo, makulit at ma-kaing mundo namin.  Sana next time kasama na natin si Ed no :)  Salamat din pala sa mga pamatay mong kuha sa iyong mamahaling DSLR!   

 

Syempre sa aking mapagmahal na MRS, grabe andami mong surprise ha, mahal na mahal mo talaga ko, the mahal na mahal is mutual be!   

At, ang mga magagaling umarteng the Hebigats, 2 times nyo kong nalinlang, ang gagaling umarte!  Kada aalis kami e pahila-hilata kayo, tulog-tulugan, tapos magugulat na lang ako na andon kayo lagi sa surprisan hay.  Salamat mga kapatid! 

Kay BRO, salamat po sa ika-34th kong Kaarawan at ika-2nd naming Anniversary, and for more years of victories, blessings and favors! 

To YOU be the GLORY and HONOR forever.

EB with McRICH, BAKIT???

Ikaw ba'y nalulungkot at walang makausap?  Adik ka ba sa Eat-All-You-Can-Buffet?  Willing ka bang dumayo ng Alabang, Muntinlupa?  At higit sa lahat, gusto mo bang makipag-EB?

Kung TSEK ka sa lahat ng mga nabanggit, sundin lang ang mga sumusunod na PANUNTUNAN para sumali:  

1.  I-BLOG ang SAGOT sa tanong na ito:  EB with McRICH, BAKIT???
2.  I-LINK ang aking blogsite sa inyong entry sa pamamagitan ng phrase na:   Ito ang Aking Sagot sa Tanong na:  EB with McRICH, BAKIT??? 

3.  Mag-comment sa post na ito with the following details:

• Pangalan or Pen Name
• Titulo ng iyong Blog
• Link ng iyong Entry
• Your E-mail Address

4.  Deadline of Entries:  31 January 2012 

PRIZES:   

1.  Limang (5) BIBO bloggers ang pipiliin to have an Eat-All-You-Can-Dinner with The MCs at LESLIE's RESTAURANT, Alabang.  Para mas intimate.  Para mas madaling makipagkwentuhan habang umaatak tayo sa buffet!

2.  GOODY BAG - mawawala ba naman ito mula sa isang OFW?  Syempre asahan nyo na ang pamatay na sabon, corned beef, tang, etc.  

The five (5) BIBO Winning Bloggers will be notified through e-mail and will be asked to disclose their contact details.  Tentative dinner will be scheduled on a Weeknight of FEBRUARY 2012 or as agreed by all EBers. 

If in case of a NO-Show, please note that PRIZES are not convertible to CASH.  (May ganon?  Mahirap na baka mademanda pa ko haha.)   

Basta, it doesn't matter kung nagko-comment ka sa mga eklat ko o hindi.  O nga-ngayon-ngayon mo lang nalaman ang site ko.  Kahit hindi kita kilala e oks lang yon.  Ang importante lang talaga saken e yung magiging sagot mo sa tanong ko at kung papasa ang inyong entry sa mga HEBIGAT Judges.






HEBIGAT JUDGES
Clockwise:  ARLEEN (Registered Nutritionist - UST), RACHEL (Industrial Engineer - MIT),
ROSE (Registered Nurse - AdU) & AIMEE (Chemical Engineer - MIT) 

  

O ano na? 

EB tayo ha!

YOSI Break

Eksena sa bahay nung ika-18th birthday ko.

ME:  Ma may sasabihin ako sa yo.  (Lub-dub, Lub-dub.)

MA:  Ano yon?

ME:  Alam mo Ma si Alfred nagyoyosi na.  Si Jason nagyoyosi na rin.  (Sila yung mga close friends ko na kilala sa bahay.)

MA:  E ikaw?

ME:  Nagyoyosi na rin! (Medyo alert mode baka mabigwasan.)

MA:  Well, choice mo yan.  Just be responsible.

ME:  (Buntong-hininga with matching malaking YES!)  I will Ma!

Kaya yon, ligal akong magyosi sa bahay simula pa nung 18 yrs old ako.  Mas minabuti kong magpaalam ng maayos kasi ayoko ng patago-tago.  Dyahe kasi yung nagyoyosi ka na nga tapos magsisinungaling ka pa.  Doble kasalanan hehe.

Ngayon, habang ginagawa ko tong blog ko, kinom-pute ko kung gano na ba karaming yosi ang nahithit ko sa buong buhay ko:

Age: 19  25  33 years old

Total No. of Yosi Years Since Legalization:  33-18 = 15 years

Total No. of Days in a Year:  365.25 days   
Average No. of Yosi per Day:  4 sticks
Total No. of Yosi Consumption Since Birth:  21, 915 sticks, wapak!

Imagine, 21915 piraso ng yosi na pala ang nahithit-buga ko sa bunganga ko.  E estimate lang yan.  Syempre may mga times na mas adik ka sa yosi lalo na pag malamig o kaya pagkatapos ng masarap na kain o kaya dyumijerbaks o kaya umiinom o kaya e bored ka lang. 

Kaya sobrang happy ko lang na nasa ika-7 na araw na kong YOSI-FREE, woot!

At dahil usapang pang-HEALTH na rin naman ang topic, at puro old gala photos pa lang ang napo-post ko dito, share ko lang ang mga photos sa gala/trabaho ko kahapon (fresh na fresh yey).   

Health & Safety Seminar sponsored by TOTAL.

Breakfast.

The other Pinoy in the seminar, Eduard.

Lunch.

Sweets!

With Indonesian Operations Mngr., Nokke.

 
Sobrang natutuwa lang ako na tuloy-tuloy pa rin ang YOSI-FREE Project ko.  Feeling ko lang, sobrang bango ko lang lately, hihi, at nadagdagan ng million years ang pwede ko pang i-stay sa mundo. 

Para to sa mga mahal ko: McAIM & McCALE (& McNAO).

At para din sa yo to McRICH!

Si DONG

ang isa sa mga pinakamatalik kong kaibigan sa whole-wide-world.  

Magaling syang kumanta:  Miyembro ng church choir.  Magaling magvideoke.  Minsan na ring na-invite sa isang wedding para bumirit ng mga pa-sweet songs.  Kung meron ngang kantahan sa lamay, sa palagay ko, papatok din sya don.

Magaling syang sumayaw at umarte:  Mga prerequisites sa aming Drama Club (kung saan sya ang main actor).  Alam ko nga, hanggang ngayon, bida-bida sya sa mga MTVs na ginagawa nila, as their special presentation, sa work nya.  Syempre idea nya rin yon.

Magaling sa arts:  sa pagpipinta, pagdo-drowing, pagle-lettering, letter-cutouts at ultimo electrical wire e hindi pinalagpas para isabuhay ang malikot nyang pag-iisip. 

Kaya DONG, Oo IKAW Na, IKAW NA ang ARTIST!

* * * * *

Nung high school, sa isa sa aming mga goodtimes, napagtripan lang naming magbugbugan.  E biglang dumating yung Values teacher namin.  Ang ginawa ni Mr. Values, binalandra sya sa blackboard.  Pagkaplakda nya sa blackboard, nakita ko na lang syang bumagsak ng padausdos.  Parang Pinoy Action Movie lang hehe.

Ending, naghumagulhol kaming dalawa sa Principal's office haha.   

Fickle-minded si Dong.  Ganon raw talaga ang mga maarte artists.  Paiba-iba ang isip.  Pag gusto nya ang isang bagay, todo-bigay sya.  Pero pag nawalan na ng interes, wala na, ba-bye na.  Pero kahit na hindi mo mawari ang takbo ng pag-iisip ni Dong, isa syang SUCCESS Story:

Pabalik-balik sa Tate, palibot-libot sa Europe, may bahay at lupa na sa Pinas, may Dollar-Peso-Euro accounts, at mabait na anak-kapatid-kaibigan.  Pinatunayan nyang ang success ay bunga ng sipag-tyaga-talento at hindi kung ano pa man ang natapos mong kurso.

Kaya Dong, kung san ka man andon ngayon, hope, lagi kang masaya. 

Kasi, miss ko na ang sangkaterbang tawanan natin.  Miss ko na ang bilyar-bowling-bar natin.  Miss ko na ang pagtambay natin sa bahay nyo, sa bahay nina Jason, sa bahay nina Lai, o kaya sa bahay namin.  Miss ko na ang pagkain natin ng lugaw at tokwa sa PRC.

Hay miss na kita!

* * * * *

Ito ang huling gala ko with Dong nung single pa ako.  Kasama rin namin ang mga kapatid ko at ilang kaibigan.  Nagcamping kami sa Taytay Falls sa Quezon Province.

Patayan lang sa pagtalon-talon/lakad sa mga bato.

Andaming nagka-camping nung panahong yon dahil holiday yata.  Di ko na matandaan kasi nung 2008 pa to.  At sa kakahanap namin ng pe-pwestuhan, napunta kme malayo sa falls.  Mas okay pa rin namin dahil solong solo namin yung lugar at okay na rin namang liguan.

Best Camping Food:  Lumpiang Shanghai, KAW Na Ate!

Pwede na rin namang wag na pumunta sa falls pero syempre yun nga ang pinunta namin don.  Kaya talon-lakad kami ulit na parang tipaklong.

Kung pamatay ang pagpunta, mas pamatay ang pauwi.  Ligpit-ayos-dala ng mga basura.  Walang dapat iwan kundi mga bakas ng paa at dalhin pauwi ang mga magagandang alaala.

Balik ulit sa tipaklong mode.

Kaya pagdating sa tuktok, di namin napigilang mag-Pancit Habhab!

This is How to Eat Pancit Habhab.

Si DONG.

Dong sabi pala ni Caleb, Merry Chritmas daw Ninong, haha!  Hanggang sa muli nating pagkikita, ingat ha!

100 Islands

Nagpunta kami ng Pangasinan para sa blessing ng hacienda (bahay) ng Pamilya Zaragoza.  Ito ang aming monicker sa pamilyang Ferran dahil isa silang success story.

Sina tito Jay and tita Perl ay may maliit na tailoring shop sa Mendoza Street sa Makati.  At mula sa kanilang sipag at tyaga ay nagawa nilang papagtapusin ang kanilang 3 bagets sa kursong Engineering: sina Ate Nette, Jason and Joel.

Magpahanggang ngayon ay hindi ko nga mapagtagni-tagni kung pano nagawa ng mag-asawang Ferran na papagtapusin ang kanilang mga anak lalo pa na lahat sila ay nag-aral sa Mapua.  Tuition pa lang pamatay na, e pano pa ang pang-araw-araw na pangbaon saka mga extra gastos sa school gimik/gala projects?   

Sabagay, bibong-bibo rin naman kasi ang tatlong magkakapatid.  Lahat sila naging scholar, at naging masigasig naman talaga sila sa pagbubulakbol pag-aaral.

Siguro, sa pagtutulong-tulong na rin nilang lahat.  At siguro, dahil likas naman talaga silang mababait. 

Kaya naman, super blessed sila ngayon!

Naaalala ko tuloy na parang naging 2nd home ko na ang bahay nila.  Pagkagaling sa bilyaran school, usually ay derecho na kami kina Jason.  Maghahalungkat ng kung anong pwedeng ngasabin sa ref o kaya ay magluluto na lang ng pamatay na Lucky Me pancit canton at maglalaga ng itlog.

Biruin mo, kung sa isang linggo ay ganito ang routine namin, at pagpalagay na lang na 3 times a week e andon ako, di ba ang laking pabigat na para silang carinderiang bukas para sa lahat ng gustong kumain?  Tapos may kaibigan din syempe sina Te Nette pati si Joel.  Tapos may iba pa ring kaibigan si Jason bukod sa akin.  Just imagine that. 

Pero ni isang beses ay hindi ko nabalitaang naghikahos o nangutang o nagbenta ng laman dumaing man lang ang mag-asawang Jay & Perl.  In fact, e ang sasarap nga lagi ng ulam nila (kaya kami laging andon hehe). 

Eto pa: nangungupahan lang sila sa bahay nila sa Makati!

Hindi kaya front lang nina tito Jay and tita Perl ang tailoring shop nila?  At sa ilalim ng shop nila e meron pala silang drug lab?  At ang rason kung bakit nakapagpatayo sila ng bahay sa Aguilar, Pangasinan ay dahil mga drug lord sila?

Hehe joke lang.  Iba lang talaga ang mag-asawang ito.  Dahil sila ay maabilidad, masinop, masipag, mapag-aruga at higit sa lahat, a couple with a BIG heart!

Idol ko nga sila e.  And when I grow up, I want to be like them.

Pero hindi naman pwedeng andon lang kami sa hacienda nila di ba?  Ang lagay ganon na lang yon?  Sayang naman ang pamasahe. 

Hindi nila alam, may maitim talaga kaming balak at ginamit lang namin ang bahay nila para manginain at magkaroon ng ibabaon sa aming tunay na destination: 

ang 100 ISLANDS!

Nagbayad kami ng extra para dalhin kami sa island na hindi malimit puntahan ng mga bakasyonista at hindi part ng usual island hopping package. 

Sabi nung bangkero, dito raw shinooting yung telepantasya ni Claudine na Marina.

Eto naman ang mga pasaway at palakanton na mga kaibigan nina te Nette at Jason.  Actually, payat kami lahat dati.  Sa kakatambay sa kanila, nagsitabaan na kami lahat.

Meng, Lai, Jason, Mike, Che & McRICH 

Natakot ako dito kasi sobrang lalim.
Kita naman sa mukha ko hehe.
High tide na kasi sa jump-off point ng snorkeling area.

Kelan kaya ang reunion trip namin?  Na-emo lang ako bigla.

Not-So-SAGADA

Nag dalawang limang-isip ako kung magba-blog ba ako tungkol sa Sagada o hindi.  Eto kasi yung panahong, isa akong botchog. 



Gusto nyo ng proof? 

Masferre Inn Breakfast with Beth (in red) & Lai (in brown).

 

Dati akong naging mataba, mabigat, mala-kamatis ang ilong, usli ang tyan, mala-monay ang pisngi at commercial model ng Pigrolac. 

Ikaw ba naman ang magtrabaho sa pagawaan ng tsokolate sa Saudi for more than 2 years (opo, isa akong former saudiyuki), ewan ko na lang kung hindi ka rin um-obese like me.  Tapos broken-hearted pa. 

Aminado akong napabayaan ko talaga ang sarili ko.

Kaya nga nung nagtext si Lai kung gusto ko raw sumama sa Sagada.  Nagtext-back agad ako sabay sabing:  "K pakd alredi lesgo!" 

Kasama ko sa trip na ito si Paul (saudiyuki rin), si Beth (japayuki) at si Lai (isang engkantada --- ikaw ba naman ang may kapangyarihang kumuha ng lakas from nature.  Yon kasi ang goal nya.)  

At tumuloy kami kahit sa kasagsagan ng bagyo. 

Di rin nagpatinag kahit sa landslide.  

While waiting for the "debris cleaners." 
Kita nyo ba yung bus sa other side ng landslide? 

Ganon kami kapursigido dahil gusto lang naming makalabas ng Metro Manila for a change.

At na-enjoy naman talaga namin ang Sagada: 

Hanging Coffin

nalula sa bangin na pakiramdam ko e pag naubo lang ang driver e alaala na lang kami at pwede nang offeran ng a-minute-of-silence, lakad-lakad sa Sagada habang umuulan papuntang bukana ng kweba-simbahan-Sagada weaving-hanging coffin-souvenir shops, kinakausap lahat ng makasalubong kasi puro foreigners at mga inglesero ang mga tao don, laugh trip, jerbak trip dahil sa food trip (andaming pwedeng kainan sa Sagada as in, kahit parang dulo na ng mundo ang layo nito), halos manigas sa nginig dahil sa lamig ng tubig kada maliligo, pahinga lang at basa lang ng Harry Potter.

Ewan ko ba kung bakit hindi namin napuntahan ang Big Falls, hindi na-experience ang cave connection, hindi man lang nakapagkandirit sa mga rice terraces at hindi rin nag-overlooking views? 

Pakiramdam ko tuloy ginamit lang kami ni engkantadang Lai para makuha ang bertud na inaasam nya hehe.

Sabagay, mas okay na rin.  At least, meron pa kaming ilu-look forward sa paglaki ni McCALE, sa panahong pwede na syang magcaving. 

At malamang si McAIM na ang aming tourist guide dahil kinarir nya na before ang cave connection pati na ang Big Falls!