Not-So-SAGADA

Nag dalawang limang-isip ako kung magba-blog ba ako tungkol sa Sagada o hindi.  Eto kasi yung panahong, isa akong botchog. 



Gusto nyo ng proof? 

Masferre Inn Breakfast with Beth (in red) & Lai (in brown).

 

Dati akong naging mataba, mabigat, mala-kamatis ang ilong, usli ang tyan, mala-monay ang pisngi at commercial model ng Pigrolac. 

Ikaw ba naman ang magtrabaho sa pagawaan ng tsokolate sa Saudi for more than 2 years (opo, isa akong former saudiyuki), ewan ko na lang kung hindi ka rin um-obese like me.  Tapos broken-hearted pa. 

Aminado akong napabayaan ko talaga ang sarili ko.

Kaya nga nung nagtext si Lai kung gusto ko raw sumama sa Sagada.  Nagtext-back agad ako sabay sabing:  "K pakd alredi lesgo!" 

Kasama ko sa trip na ito si Paul (saudiyuki rin), si Beth (japayuki) at si Lai (isang engkantada --- ikaw ba naman ang may kapangyarihang kumuha ng lakas from nature.  Yon kasi ang goal nya.)  

At tumuloy kami kahit sa kasagsagan ng bagyo. 

Di rin nagpatinag kahit sa landslide.  

While waiting for the "debris cleaners." 
Kita nyo ba yung bus sa other side ng landslide? 

Ganon kami kapursigido dahil gusto lang naming makalabas ng Metro Manila for a change.

At na-enjoy naman talaga namin ang Sagada: 

Hanging Coffin

nalula sa bangin na pakiramdam ko e pag naubo lang ang driver e alaala na lang kami at pwede nang offeran ng a-minute-of-silence, lakad-lakad sa Sagada habang umuulan papuntang bukana ng kweba-simbahan-Sagada weaving-hanging coffin-souvenir shops, kinakausap lahat ng makasalubong kasi puro foreigners at mga inglesero ang mga tao don, laugh trip, jerbak trip dahil sa food trip (andaming pwedeng kainan sa Sagada as in, kahit parang dulo na ng mundo ang layo nito), halos manigas sa nginig dahil sa lamig ng tubig kada maliligo, pahinga lang at basa lang ng Harry Potter.

Ewan ko ba kung bakit hindi namin napuntahan ang Big Falls, hindi na-experience ang cave connection, hindi man lang nakapagkandirit sa mga rice terraces at hindi rin nag-overlooking views? 

Pakiramdam ko tuloy ginamit lang kami ni engkantadang Lai para makuha ang bertud na inaasam nya hehe.

Sabagay, mas okay na rin.  At least, meron pa kaming ilu-look forward sa paglaki ni McCALE, sa panahong pwede na syang magcaving. 

At malamang si McAIM na ang aming tourist guide dahil kinarir nya na before ang cave connection pati na ang Big Falls!

Day 2 - Corned Beef Sarap

Wala namang masyadong ginawa sa office.  Tinapos ko lang mga pending reports.  Nag-email-email.  Nag-follow-up ng mga pending concerns sa different departments.  Umikot sa planta.  Nakipagkwentuhan sa ibang mga pinoy (na minsan ay wala na talagang mapag-kwentuhan).  Nagpakitang-gilas sa pagpu-push up (Trivia:  Kahit pala malalaking tao ang mga Pakistani e hindi nila kayang magpush up!) dahil kala nila e di ako marunong magpush up tulad ng mga Pakistani.  Ayaw paawat ng isang Nepali at nagpakita pa ng ibang kahindik-hindik na moves.  Sabi ko nga sa kanya e baka nagtrabaho sya dati sa Circus.  Tawa naman sya.

Ikot ulit sa planta.  Biglang may isang Supervisor na nagsumbong na may isang sub-contractor na hindi sumusunod sa mga patakaran sa Health and Safety.  Syempre punta agad ako para mag-imbestiga.  Pinilit kong pigilan ang operasyon ngunit na-overrule naman ng Manager ko.  So pinabayaan ko na lang sya.  Dahil mukhang okay lang naman sa kanya ang mga pangyayari.  Anyway e malapit ng mag-uwian at andon naman sya kaya umalis na lang ako para magprepare sa pag-uwi.

Pagdating sa accommodation e pahinga lang sandali.  True to my calling ng pagiging Kuracho, e naligo ulit ako pagkatapos magpahinga para sa Prayer gathering namin by 8pm.  Kumain na lang ulit ako ng biscuit para pantawid gutom.

Bandang 9:30 e nakauwi na ulit.  Nagmadaling magluto ng aking pamatay na corned beef :D dahil hindi pa nga ako nagdi-dinner.  Linagyan ko lang ng patatas, aside from the usual panggisa ingredients, at ayos na!  Mabuti na itong dinner at pambaon the next day.

Time Check ngayon e 11:26pm.  Handa na akong matulog.  Ano na kayang ginagawa nina Aimee, Ataleng at Leng papuntang Sagada?  Malamang natutulog.  Mahaba kasi talaga ang biyahe papunta don bukod sa nakakapagod talaga.  Pero ang alam ko, kakayanin naman nila ang Cave Connection Adventure!

Hmmmm, antok na ko. Zzzzzzzzz....