Thursday, September 4, 2014

#MalakingBagay


Akala mo lang #MaliitNaBagay.  Akala mo lang walang masyadong impact.  Pero hindi. 
 
Hindi na kasi madaling mabuo ang grupo.  ‘Yung ilan, ayaw nang bumaba from the upper echelon of the society.  Nasa abroad.  Nag-aantay ng visa.  


CME 2011


‘Yung iba hindi naman makasama.  Kasi below minimum pa rin ang sahod at nakikibaka pa rin para sa 125 pesos across the board na salary increase.  O kaya, hindi lang trip.  ‘Di na tayo ang trip. 

Kaya Rey salamat ha.  #MalakingBagay na napagsama-sama mo tayo.
 


Laluz 2014



Masarap palang magkaalaman ulit ng mga automatic moves. Magbeach bumming, photo whoring at over-eating. Maghalakhakan, magkwentuhan at mag-okrayan. Vumertigo, um-eM&M (who Leche-d my life with their Flan) at SUmaN-Life.


Laluz 2014


Laluz 2014

At ngayong pabalik  ka na ulit sa bansang amoy-dinikdik-na-bulok-na-bawang-na-binabad-sa-poso-negro-with-a-dash-of-alimuom ang mga kili-kili, aba'y sana'y makamit mo ang lahat ng pinapangarap mo sa buhay. 
 
Habilin lang nami'y mag-iingat ka don.  'Wag papatuyo ng pawis.  'Wag papagutom.  Wala kasi ang pamilya mo don. 


Laffline 2014

SMM 2014

Wala KAMI don.    

Saturday, May 11, 2013

Multiple Choice

Anong gagawin nyo kapag nalaman nyong may Big C ang inyong ina?

a. Lalangoy sa dagat.



b. Tutungo sa Subic.




c. Maglulunoy sa ilog.




d. Magpapakuha ng Family Picture.




e. Matatakot, malulungkot at mag-aalala.


* * * * *

MA, gusto naming malaman mo na sobrang proud kami sa 'yo for being so strong.  Alam naming kinakaya mo ang lahat para sa amin.  Basta 'wag ka lang bibitiw ha.  Nandito lang kaming lahat para sa 'yo.  

At kahit na Big C pa man 'yan MA, just always remember that you have a Bigger GOD.  

Kaya wala ka nang dapat ikatakot, ikalungkot o ipag-alala.


We LOVE You Ma :)  
Happy MOTHER's Day!


Wednesday, February 13, 2013

I LOVE You With ALL My HYPOTHALAMUS

Iyon 'yung sabi ng guro namin dati sa Biology.  Mali raw ang pagsasabi ng I LOVE You With ALL my HEART kasi hindi naman daw HEART ang nagdidikta sa tao patungkol sa emosyon at pag-ibig.  

Kung ganon, HYPOTHALAMUS nga kaya ang nagtulak sa akin para walang-pandidiri kong sapuhin sa aking palad ang mamasa-masang jebak ni Caleb noong minsang hindi nya mapigilang maglabas ng sama ng loob (wala syang diaper dahil nagsi-swimming kami at umahon lang para kumain sa buffet area ng resort)?

E 'yung pagpapamalas ko ng aking talento sa pagbirit at pag-indayog sa pagpapatulog kay Ethan kahit pagal na ang aking katawang-lupa para lang makamit ni Bunso ang Sleep in Heavenly Peace?





 


Ewan ko, hindi ako sigurado. 

Kasi kung HEART naman, hindi rin nya kayang i-esplika kung bakit araw-araw ko pa ring pinagsisilbihan si MRS para uminom ng kanyang Vitamins (kahit nagagalit na ako sa kanya dahil pakiramdam ko ay nate-take for granted na nya ang kanyang sarili).






Hay, ewan ko.  HEART nga ba o HYPOTHALAMUS? 

Kung alin man sa dalawa ay bahala na kayong humusga.  Ang gusto ko lang naman talagang gawin ay batiin ang aking mga Travel Buddies, Eating Buddies at Home Buddies ng Happy Valentine's Day. 

At gusto ko ring sabihin sa kanilang I LOVE YOU WITH ALL OF ME!

Sama-sama na dyan ang aking HEART, HYPOTHALAMUS, liver, intestines, kidneys, my 2 cute utongs, my ever kissable lips and even my apdo.   

Thank you for making my life complete The MCs!


Friday, December 14, 2012

KAPAMILYA Ako

Isang beses pa lang ako nakapunta sa opisina ng ABS-CBN (Star Cinema) sa tanang buhay ko.  Ito'y noong nagwagi ako sa pakontes para sa promo ng Tanging Ina, The Movie. 


Our TANGING INA Winning Photo


Simple lang ang mekaniks nito: Picture ni Inay + eksplenansyon kung bakit si Inay ay isang Tanging Ina = 2 Premiere Night Tickets + Poster.  Ang simple lang ng premyo no, pero napasaya nito si Inay ng sobra dahil nakita na niya si Ai Ai delas Alas ng personal at isa siya sa mga unang humagalpak ng tawa sa tuwang dulot ng Tanging Ina.  

Pero teka, hindi lang pala si Inay ang naging masaya sa pangyayaring ito sa buhay namin.  Pati pala ako.

Tandang-tanda ko pa noong pumasok ako sa gate ng ABS-CBN.  Otomatiko talaga ang ngiti sa mga labi ko.  Magaan ang pakiramdam.  Parang pakiramdam na at home ka.  Bawat hakbang ko parang sigurado.  Parang matagal na kong nakapunta don.  Para akong taga-roon.  Nagpalinga-linga ako.  Umasang makakita ng iniidolo.  Pero wala.  Gayunpaman, noong nakarating ako sa opisina ng Star Cinema, lalo akong sumaya.  Nakahirit kasi ako ng isang ekstra tiket para sa kapatid ko.  Dito ko lalong napagtantong iba talaga ang Kapamilya.  Hindi madamot.  Tunay na mapagbigay.  Galante.

Bakit ako masaya bilang Kapamilya?  Kasi 'pag Kapamilya Star, siguradong Star.  Star sa kantahan.  Sa sayawan.  Sa artehan.  Sa hosting.  Dito ang mga Star ay versatile.  Hindi importante ang panlabas na kaanyuan.  Kasi kahit hindi ka nakasalo ng kaiga-igayang face value, basta ba't may Star quality ka, pak na pak ka na.  Parang ganito lang:  kailangan marunong kang magGangnam Style habang tumutulay ka sa alambreng nanggigitata sa kalawang at nag-aantay sa 'yo ang jumbohalang si Lolong na mataimtim na nanalanging magkamali ka sana sa dance step o mapigtal na sana ang kalawanging alambre para may pang-minindal na sya sa araw na iyon.  Madali lang 'di ba?  Kaya nga taon-taon, laksa-laksa ang mga nagbabakasakaling mapabilang sa hanay ng mga maririkit na Bituin ng ABS-CBN.  

Gusto ko rin bang maging Bituin ng ABS-CBN?  Bakit naman hindi ahahaha.  Pero sa totoo lang, mas gusto kong magtour-tour with tour guide sa studio nila.  Makapanood lang ba ng taping ng ASAP o ng Showtime tapos makapagpa-picture sa mga makikinang na Stars.  Alam mo 'yon, yung bisitang expected ka na parating, hindi naggate-crash o namilit makapasok, at bibigyan ka ng pinakamatinding pang-iistima bilang importanteng panauhin nila.  Imposibleng mangyari pero nangangarap lang naman.  Malay mo.

Sa totoo rin, gusto ko lang talagang sumuporta at ibigay ang aking boto sa ABS-CBN bilang Most Favorite TV Station of 2012.  Parang pasasalamat na rin sa patuloy nilang pagsasahimpapawid ng mga palabas na de-kalibre, napapanahon at walang kupas --- In the Service of the Filipino, Worldwide.



  



Ang proyektong ito ay sa kagandahang-loob ng

Tuesday, November 13, 2012

Better LATE and Pregnant

Sensya na po, sobrang inaagiw na 'tong mga photos namin.  Gusto ko lang i-share baka sakaling interesado kasi kayo. 

Gusto ko rin sanang magbigay ng BABALA na nakakaumay ang pagmumukha namin.  Try nyo munang magBonamine bago magproceed further. 


1. Nakipagkita kay EMPI sa SM Bicutan para sa donasyon naming old toys ni Caleb para sa proyektong Isang Minutong Smile ni Lord CM.  Nag-very-quick-bite na rin sa Jollibee para makipag-very-quick-kwentuhan na rin kay Empi.










2.  Tuloy pa rin po ang pagbebenta ko ng laman pero nagko-concentrate na po ako sa paggawa ng Burger Patties.  Kung pamilyar kayo sa Angel's Burger (Buy 1 Take 1 Burger), balak naming gumawa ng ganong klaseng negosyo at pangalanan naman itong --- Anghel's Burger. 






3.  Natutuwa kaming naka-attend na ng Sunday School si Caleb.  Gusto kasi namin na at least once a week ay may makasalamuha syang mga bagets of his age. 







4.  At long last ay nadala na rin namin si Caleb sa Barber's Shop.  Lakas-loob lang 'to kasi madali syang katihin at ayaw nya ng tunog ng razor.  Salamat sa lollipop.   







5. Nagpa-Happy Birthday Caleb sina MA at PA sa Batangas.  So nice na makita ulit ang mga kamag-anak lalo na't game na game sila sa mga palaro.  Musta naman, nung August pa 'to LOL. 








6.  Nagpa-swimming naman kami nung Birthday ni Ate sa Balai San Juan.  Huling swimming din before manganak si Aimee.  Musta ulit, nung September pa 'to.









7.  Syempre hindi mawawala ang  mga photos ng isa pa naming bida na si ETHAN RICH at ng aming SuperAimee .  Salamat BE for being strong all throughout  the 9 months and on the day of the delivery.  And until now. 

We LOVE You MOMMY! 









Maraming SALAMAT din pala sa lahat ng mga bumibisita sa munti kong blog.
1 YEAR na po tayo dito sa Blogspot yey!

Monday, October 29, 2012

JAPAN

MALUNGKOT ANG NOON

Homesick pero Trabaho pa rin!


ISANG NAPAKALAKING KALBARYO PARA SA ISANG OVERSEAS FILIPINO WORKER (OFW) ANG MA-HOMESICK.

‘Yung wala kang ganang kumain, laging nakatingin sa kawalan, hindi maipinta ang mukha sa kalungkutan, madaling magalit na parang menopausal, at impit na lumuluha bago matulog sa gabi. 

'Yung pinipilit mong maging buo, kahit alam mo sarili mo na kahit anong gawin mo, mayroon at mayroon pa ring kulang.


IDAGDAG PA ANG 'DI MAPABILIS NA SNAIL MAIL.

'Yung homesick ka na nga pero antagal pang dumating ng sulat na ipinangako ng iyong minamahal.  Na pagdating naman ng sulat ay kupi-kupi ang litratong kalakip nito dahil hindi maayos ang pagbibitbit ni Mamang Kartero.  

'Yung umuusal ka ng munting panalangin na sana, kasya ka sa sobre.  


ANDAMI MONG KWENTO PERO ANG MAHAL NG OVERSEAS CALL.

Pwede namang magtiyaga sa snail mail, at lalong pwede mag-voice tape, para sulit ang kwentuhan.  Pero iba pa rin talaga 'pag narinig mo ang mga boses ng iyong mga minamahal.  Parang may ibang klaseng enerhiyang nagtutulak sa 'yo na magpatuloy sa hamon ng pangingibang bansa. 

Dahil alam mong kailangan mong magpakatatag.  Para sa iyo.  At lalong higit, para sa kanila. 


ANO ANG GAGAWIN MO GAYONG SA SIMULA PA LANG
AY ALAM MO NANG KASAMA ANG MGA ITO
SA KONTRATANG PINIRMAHAN MO? 



MASAYA ANG NGAYON

RACHEL in QATAR

One day habang busyng-busy ako kaka-MULTIPLY, bigla na lang bumalandra ang bagong photo post ng aking kapatid na si Rachel.  Syempre pagkakita ko, aligaga kong binuksan ang album.  Then BOOM.  Ayun sya.  Nagpaparamdam kasama ang isang boylet.  Parang mwinemuestra nyang: ang haba ng hair ko, ang ganda-ganda ko, pak na pak! 
Gumana naman ang pagka-panganay ko.  Kung anu-anong eksena ang tumakbo sa isip ko. 
Gayahin ko kaya ‘yung napanood ko sa telenovela?  Ay ‘wag.  Mahal masyado ang special effects. Pasabog.  Bakit anong meron?  New Year? 
Kung saktan ko kaya 'yung boylet?  Ay 'wag din, hindi naman ako action star.  Saka sayang naman ang face value ko kapag nagkasakitan kami.  Isang kutsarita na nga lang mababawasan pa.  Hindi rin pwede ‘to. 
Habang patuloy akong nagba-browse, napagtanto kong magpasalamat na lang kay Lord.  Andami kayang naglalakad ng paluhod sa Baclaran para lang magkaroon ng dyowa.  Andami kayang girlet na nag-i-invest sa pasa-load, hoping that someday, ang kanyang ''load scholar" ang maging future boylet nya for life.
E ‘eto, ang isang boylet na nasa picture, mukhang disente naman.  Mukha namang mabait.  Saka sweet-sweetan pa lang naman.  Mamadali?  Besides, andon sila sa Qatar.  Ano bang pinagsisintimyento ko e choice nila ‘yon. 

Kaya respect lang.  Support lang.  Let’s hope and pray na sila na nga ang nakatadhana.  At kung sya na nga ang natatanging boylet para sa ating girlet, e ‘di go forth and MULTIPLY!         




ROSE in SAUDI ARABIA

Salamat talaga kay Lord dahil I am strong and healthy at wala akong sakit sa puso.  Kasi naman, hindi nagpatalo ang bunso naming si Rose.  Mayroon ding naglalanding bubuyog na lilipad-lipad sa bubot nyang talulot. 
Anong ginawa ko?  Syempre kalma lang.  Alam ko na ang gagawin ko this time.  Tutal nasa tamang edad na naman sya.  She can very well decide for herself already.   The best thing na magagawa ko ay magbigay ng payo at paalala.  Kahit sa YAHOO MESSENGER (YM) lang.
Kada YM namin, mahihiya si Ate Charo sa sandamakmak na unsolicited advice na binibigay ko.  I should know better dahil nag-Saudi Arabia rin kaya ako.  
Mag-ipon.  ‘Wag bili ng bili ng gamit especially ng mga gadgets.  Mabilis magdepreciate ang value nyan.  ‘Wag magpapatuyo ng pawis.  Maging magalang.  Gamitin ang po at opo tulad ni Ate Guy.  Don't talk to strangers at 'wag tatanggapin kung may binibigay s'yang candy sa iyo.  Ihiwalay ang puti sa de-color tuwing maglalaba.  At laging mag-JAPAN (Just Always Pray At Night).    
Kung sinunod man nya o hindi ang mga paalala ko, e nasa kanya na 'yon.  Ang imporante, hindi ako nagkulang sa pagsubaybay sa kanya kahit malayo kami sa isa’t isa.  Ang mahalaga, hindi ako nagkulang mag-YM.



ITAY in RUSSIA

Si Itay naman, fetus pa lang yata kami ay naglalayag na.  Kaya kung kukwentahin mo, siguro ay umabot na sa hundred trillion dollars and twenty three cents ang nagastos nya kaka-oveseas call.  So I think it was a big relief for Itay when Mark Zuckerberg started FACEBOOK (FB). 
Ang cute lang ni Itay, marunong nang mag-LIKE.  Nagko-comment na rin sa mga photos.  At pa-PM-PM na.
Wala nang problema sa communication (lalo na kapag rumarampa sila sa mga alon at palipat-lipat ng bansa).  No need na sa pagbili ng sim card sa bawat port na dinadaungan.  Maidaragdag pa sa buwanang remittance ang perang nasinop sa pag-i-FB. 
Kaya sa ngayon, sobrang pasalamat kami dahil we feel so connected than ever.  Bonus pa na nakikita namin agad, sa isang iglap, ang mga bansang pinupuntahan nya.  Pakiramdam tuloy namin, parang andon rin lang kami.  Kasama siya. 


MARAMING SALAMAT SOCIAL MEDIA! 
DAHIL NAPASAYA MO ANG AMING PAMILYA;
KAHIT SAAN-SAAN MAN KAMI NAPUNTA.



PINAGPALA ANG BUKAS

CALEB's Daily ABC via YOUTUBE



PAGKATAPOS KONG BALIKAN ANG MGA MASASAYANG EKSENA NINA RACHEL, ROSE AT ITAY, NAPATANONG AKO SA AKING SARILI: MAHO-HOMESICK RIN KAYA SINA CALEB AT ETHAN NAMIN?  MAG-O-OFW DIN KAYA SILA?  ANO KAYANG MGA PANIBAGONG ANEKDOTA ANG MADARAGDAG SA KABAN NG AMING MGA ALAALA?  

Bakit hindi?  Kakaibang karakter kaya ang naiaambag ng pagiging isang OFW sa pagkatao ng ibig mangibang-bayan.  Na kahit ano pa ang mangyari sa hinaharap, kakayanin mo na ang lahat.  Dahil tataglayin mo ang natatanging BERTUD ng isang Bayani ng Bayan (LUHA, PAWIS at PANANALIG SA POONG MAYKAPAL) na susupil sa pinakamabagsik na kalaban sa ating kasaysayan --- ang KAHIRAPAN.

Saka sa Pilipinas, parang past time na rin lang ang pagiging OFW.  Parang tagline ng Department of Tourism.  OFW-ing:  IT'S MORE FUN IN THE PHILIPPINES! 



ANO KAYA ANG MANGYAYARI SA YOUTUBE, FACEBOOK, TWITTER, SKYPE at iba pang SOCIAL MEDIA sites? 

Sa palagay ko, SOCIAL MEDIA will be MORE SOSYAL in the future. 

Tulad ng Friendster, Multiply at Yahoo Messenger, malalaos din ang Facebook at Twitter.  Mapapalitan ito ng mga Social Media sites na mag-o-offer ng holographic effects sa chatting para mas personal ang experience. 

Sobrang magiging advance ang teknolohiya na kahit anong kagamitang gumagamit ng kuryente ay pwede nang i-konek sa internet.  Ito ay dahil pa rin sa masidhing pangangailangang kumonek at makipagsosyalan kahit saan, kahit anong oras at sa kahit na anong kaparaanan.      

At kahit na matindi ang advancements na magaganap sa Social Media, ito'y magiging mas accessible at mas affordable dahil dadami ang Free WI-FI stations.  Ito rin ay magiging staple amenity ng ating mga jeepney, tricycle at pedicab .  In short, ang buong Pilipinas ay magkakaroon ng Free WI-FI yey.



    



Kung mangyari man o hindi ang mga prediksyon ko, isa lang naman ang nais kong ipahatid.  That we must USE SOCIAL MEDIA FOR SOCIAL GOOD.  Dahil kahit ano pa man ang mangyaring kakaiba sa Social Media, ito pa rin ang embodiment ng kasabihang No Man is an Island.  Ito ay ginawa pa rin para magkaroon ng World Peace. 

Kaya kung dumating ang panahong mangati ang daliri mo para magpalaganap ng nega vibes sa cyberspace.  O wala ka nang maisulat kundi mga hinagpis mo sa buhay.  Pwede bang tumigil ka muna?  Mag-inhale-exhale.  Bumili ng banana que at samalamig sa kanto. Baka hindi na kasi Social Media ang kailangan mo?  Try mo kayang magka-Social Life?


Maikli lang kasi ang buhay.  Oo, Life is Short. 
But LIFE IS NEVER TOO SHORT TO MAKE A DIFFERENCE. 
Kahit sa SOCIAL MEDIA man lang.



*** This is my OFFICIAL ENTRY as OFW SUPPORTER

 

Friday, October 12, 2012

LAKBAY ng BUHAY

Welcome ETHAN RICH sa LAKBAY ng BUHAY!




Ito ang mga bugtong ng higit pitong libo’t isandaang kariktan;
Likha ng pagal na katawan-lupang tigang.
Ito ang tula ng pagkamangha, pasasalamat at pagdakila;
Sa Inang likas ang lakas sa pagkalinga.
Ito ang panaghoy ng pagsusumamo sa parating na bukas;
At sa tunay na paglalakbay na kung tawagin ay buhay.

Bulkang may perpektong kono, handang lumaban sa Fuji ng Japan.
Hinulmang hagdan patungo sa kalangitan, isa palang palayan.
Burol na berde, minsan’y tsokolate, lalaruin ang iyong kukote.
Dagat ng ika-siyam na glorya, iwawasiwas pati kaluluwa.
Pinakamaliit na bulkan sa buong mundo, kung bumuga ay todo-todo.
Ilog sa loob ng kwebang nakakakaba, isama na sa iyong lamyerda.
Islang puting-puti, paborito ng mga Puti.
Ilabas ang talino at pagkatuso, gawin lahat para manalo.
Sa pusod ng dagat puntahan si Neptuno, sertipikado ito ng UNESCO;
Sandaang pulo, sandaang paghayo, sandaang saya, gusto mong sumama?

Bulkang Mayon,
Banaue Rice Terraces,
Chocolate Hills ng Bohol,
Cloud 9 ng Siargao,
Bulkang Taal,
Palawan Subterranean River,
Isla ng Boracay,
Survivors sa Isla ng Caramoan,
Tubbataha Reef, at Hundred Islands:
Ano na sa kanila ang iyong napuntahan?

Isa palang masigabong palakpakan, sa pasaheng piso sa paliparan;
Bawat Juan lipad na ng lipad, sa presyong 'di huwad.
Mga kabataan din’y naiwawaksi, sa masamang bisyo at yosi;
Kasi’y mas hilig nang mag-ekskarsyon, kaysa katawan nila’y malason.
Mas maigi kayang lumibot-libot, tanggalin ang lambong na nakasapot;
Kilalaning maigi ang sarili, bago sa ibang bayan’y mawili;
Nang sa gayon’y maging ganap, iyong pagkataong hinahanap.
Sa Pinas ka rin humugot ng lakas, sa pagdambana ng yamang-likas;
Dahil mapa-lugar, mapa-hayop, mapa-tao o talento:
Siguradong areglado, mapapataas ang iyong noo.

Kung dumating naman ang panahong salapi mo’y limpak-limpak na,
At kaya mo na ring bumili ng maleta;
Kung gusto mong lumibot sa Amerika, o kaya’y magpatianod sa dagat ng Australya;
O kung kailangan mong mangibang-bayan, magtatrabaho sa Gitnang Silangan;
Aba’y ‘wag kalimutang dalhin-pabalik, mga bagong karunungang hitik.
Ano naman kasing mangyayari sa mga maiiwan, kung bawat Pinoy ay lilisan?
Anong maghihintay sa ating mga anak, kung bansa natin’y lalagapak?
Kaya hiling ko sa bawat mong paglalakbay, hawakan mo ang aming kamay.
Sabay-sabay tayong umagapay, isaayos ang ating buhay.
Kaya mga Noypi ngayon na, ‘wag nang ipagpabukas pa!

Ito ang taludturang may kalakip na panalangin para sa Perlas ng Silangan;
Ihanay muli ang ningning ng iyong kariktan sa tamang kinalalagyan.
Ito ang dagundong ng nag-aalab na damdamin para sa kinabukasan;
Dala ang kasagutan, at ang tamang kaparaanan:
Magbalik-loob sa Diyos, magbalik-loob sa Kalikasan;
Balikan ang kinang ng ating nakaraan!


* * *  Ito ang aking Lahok sa Kategoryang TULA ng 4th SARANGGOLA BLOG AWARDS  * * *